Elkaars doop erkennen?

Leave a comment Standard

Omdat wij nu, broeders, vrijmoedigheid hebben om in te gaan in het heiligdom door het bloed van Jezus, langs een nieuwe en levende weg, die Hij voor ons heeft ingewijd door het voorhangsel, dat is door Zijn vlees, en omdat wij een grote Priester hebben over het huis van God, laten wij tot Hem naderen met een waarachtig hart, in volle zekerheid van het geloof, nu ons hart gereinigd is van een slecht geweten en ons lichaam gewassen is met rein water. — Hebreeen 10:19-22

Lezen: Hebreeen 10:19-22

Deze week was de stelling van de dag op Groot Nieuws radio, dat gereformeerden en baptisten elkaars doop moesten erkennen. Je kon daar alleen maar met JA of NEE op stemmen. Ik heb niet gestemd, maar mijn antwoord was duidelijk nee geweest. Waarom zo stellig? Het gaat om het hart, zeg je zelf altijd?

De tekst van vandaag laat het ook weer zien: de schrijver van deze brief gebruikt twee termen naast elkaar, die wij door elkaar zijn gaan nemen: besprengen(staat niet in deze vertaling wel in de grondtekst) van ons hart (met het Bloed van Jezus) en ons lichaam gereiningd met rein water.

De doop, zoals in de eerste eeuwen van het christendom toegepast, was een voortzetting van de Mikwah, het ritueel reinigen, waar men met kleren en al,  ondergedompeld werd. Besprenging en onderdompelen zijn dus twee verschillende dingen. De doop is een begrafenis van het oude leven (nog zonder Jezus) en de opstanding in het nieuwe leven, met Jezus. Deze doop moet zo snel mogelijk na de bekering volgen. In Handelingen lees je steeds dat het dezelfde dag gebeurde, omdat het het begin van discipelschap is. Math. 28:19 zegt dat ook duidelijk: maak volken tot mijn discipelen door hen te dopen etc. De eerste daad van discipelschap is dus de doop. Dat kan een baby dus niet, maar men moet wachten tot men weet welke beslissing men genomen heeft. M.a.w. de kinderdoop is geen doop, maar een nat opdragen van je kinderen. Daarom was mijn antwoord zo stellig, ik kan de kinderdoop niet erkennen, omdat het geen doop ìs. Ik weet waar ik over spreek, ik ben zelf als kind besprenkeld en heb ook mijn kinderen ‘nat opgedragen’ Het is dan ook onjuist om over een overdoop te spreken, omdat je dat nog niet gedoopt bent.

Dat we elkaar als broers en zusters moeten erkennen is weer een heel ander verhaal. Iedereen, die belijdt dat Jezus Christus Heer is, de Zoon van God is en stierf voor zijn of haar zonden, is mijn broer of zus en heb ik van harte lief. Laten we elkaar vinden waar we overeenkomen en niet verketteren op waar we verschillen. Dat doet de wereld al. Maar vraag jezelf wel af: is wat ik doe wel Bijbels of is het traditie. De Heilige Geest zal ons in dat alles leiden.

Met vriendelijke groet,Arie de Paauw

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.