Sterven

Leave a comment Standard

Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. Wie zijn leven liefheeft, zal het verliezen, en wie zijn leven haat in deze wereld, zal het behouden tot het eeuwige leven. — Johannes 12:24-25

Lezen: Johannes 12:20-26

Een weinig opbeurende tekst, zo op deze mooie zondag (morgen) Het gaat over sterven, doodgaan, je leven verliezen. Iets waar we, met elkaar, liever niet bij stilstaan. Laatst dacht ik nog, als ik een jaar of 80 word heb ik nog zoveel dagen te leven. Weinig eigenlijk, de tijd gaat zo snel. En voor ons allen komt dat moment, tenzij de Here Jezus eerder terugkomt, natuurlijk.

Maar daar gaat het eigenlijk niet over in deze tekst. In eerste instantie spreekt Jezus hier over Zijn eigen dood aan het kruis, Zijn begrafenis en opstanding. In de tijd van de oogst is dat het duidelijkst, maar het begint nu (bijna) al. Boeren gaan tarwe inzaaien, om straks te kunnen oogsten. Die tarwe sterft af en de tarwekiem zal ontkiemen en vrucht gaan dragen. Het principe van zaaien en oogsten, dat overal ter wereld wordt toegepast en wat in de schepping is besloten. Daarom begraven wij christenen ook liever dan cremeren, omdat dan hetzelfde principe wordt gebruikt. We zaaien een dood lichaam, het stoffelijk overschot, om een nieuw, verheerlijkt lichaam te oogsten bij de wederkomst.

Maar ook hier gaat het niet om in deze tekst. waarover dan? Over discipelschap. Er waren een paar Grieken, die Jezus wel eens wilden zien, ze hadden over Hem gehoord. Filippus en Andreas (weer Andreas) wilden hen naar Jezus brengen. Dan spreekt Jezus deze woorden. Hij zegt eigenlijk: ik ben geen bezienswaardigheid, ik ben de opstanding en het leven. Als je Mij wilt volgen, moet je bereid zijn om je leven te verliezen. Je moet je leven niet liefhebben boven alles, je moet het haten. M.a.w. Bereid zijn om voor Mij te sterven, zoals Ik dat voor jou ga doen. We kennen allemaal wel die filmpjes van die mensen in oranje overalls, die zijn onthoofd omwille van het feit dat ze christen waren, door de mensen van IS. Zij hadden hun leven niet lief. Ik vraag je niet eens of je dat wel zou kunnen. Corrie ten Booms vader zei tegen haar, dat we tegen die tijd het treinkaartje wel zullen krijgen en daar vertrouw ik op.

Het gaat erom, wat is discipelschap ons waard. Zijn we bereid om ons leven en met name de geneugten ervan op te geven om Zijns Naam wil? Zijn we al dood, met Hem gestorven (Gal. 2:20) en hebben we ons leven niet lief tot in de dood (Openb. 12:11) Dat is een mooie vraag op deze zondag. Is mijn Geloof zo krachtig dat het waard is om ervoor te sterven? Ik geloof, Heer, kom mijn ongeloof te hulp!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.