Gaven en vrucht

Leave a comment Standard

En al zou ik de gave van de profetie hebben en alle geheimenissen weten en alle kennis bezitten, en al zou ik al het geloof hebben zodat ik bergen zou verzetten, maar ik had de liefde niet, dan was ik niets. — 1 Korintiers 13:2

Lezen: 1 Korintiers 13

Tussen al het spektakel van de Geestelijke gaven (1 Cor.12 en het gebruik ervan (1 Cor. 14) vind je ‘zomaar’ 1 Corinthe 13. Nu staat er niets ‘zomaar’ in Gods Woord, dus is er een reden voor. Daarom is het belangrijk om het hele plaatje te overzien. In de gemeente van Corinthe ontbrak het absoluut niet aan de gaven van de Geest, er gebeurde van alles. Maar mensen werden hoogmoedig, lieten zich voorstaan op hun gaven. Zij hadden die en die gave, dus hadden zij meer recht op aanzien dan anderen. Aangezien Gods gaven onberouwelijk zijn, bleven die ook gewoon floreren, ondanks het verkeerde gebruik ervan. Met name het spreken in tongen was een hot item. En zoals de satan het altijd weer naar zijn zin heeft als hij verdeeldheid kan zaaien, was dat koren op zijn molen. Maar zegt Paulus dus in hoofdstuk 13: je kunt alle gaven van de wereld, in dit geval de Geest, hebben, een hang naar het bovennatuurlijke (en daar is op zich niets mis mee) maar als dan de onderlinge liefde ontbreekt is het eigenlijk geen knip voor je neus waard. En dat is nogal wat, om te zeggen van die kostbare gaven van de Geest! Maar daarom zijn vrucht (de liefde uit 1 Cor. 13) en de gaven uit 12 ook zo nauw met elkaar verbonden. Zonder de liefde ligt hoogmoed op de loer. ‘Kijk eens wat ik allemaal kan en doe’ en het gaat niet meer om Jezus, maar om jezelf. Wanneer je daarom mensen in de gaven bezig ziet, maar er totaal geen bewogenheid bij merkt, ze over anderen heenwalsen en uit zijn op positie, kan je je afvragen waar de vrucht is. De gaven zijn goed, maar moeten hand in hand gaan met de vrucht, en de vrucht van de Geest is als belangrijkste, de schil zeg ik altijd: de liefde. Strek je uit naar de gaven, begint Paulus in hoofdstuk 14, maar jaag de liefde na. Het is niet of het een of het ander: het is allebei!

Namens alle Geestvervulde christenen, die zich op hun gaven lieten voorstaan, vraag ik vergeving voor onze houding aan hen die dat niet hadden en die we misschien hebben beschadigd door hen het gevoel te geven dat ze tweederangs christenen waren. Ons doel is altijd geweest om mensen mee te nemen op weg naar die gaven, die inderdaad kostbaar zijn, maar waardeloos zonder de liefde.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.