Zucht….tucht

Leave a comment Standard


Het pad ten leven is voor hem die vermaning in acht neemt, maar wie bestraffing achter zich laat, doet dwalen. — Spreuken 10:17http://dawo.nl/?p=4750

Lezen: Spreuken 10:17-32

Oh, oh, dat willen we vandaag de dag niet meer zo horen. Vermaning, bestraffing, tucht, brrr. Toch staat het hier als een wijze raad. Wie zich laat corrigeren en  de consequenties van zijn daden voor zijn rekening neemt, doet wijs en houdt het spoor.

We geloven deze dagen alleen nog maar in een liefdevolle God en we hoeven niet meer gestraft te worden, omdat Jezus alle straf gedragen heeft. Amen, dat is waar. Maar het is ook waar, dat juist de liefde corrigeert wanneer je ziet dat je kinderen een verkeerde weg gaan. Het zou juist liefdeloos zijn om dat niet te doen. Zo ook in de prediking in de kerk. Wanneer je alleen maar ‘sugarcoated preaching’ doet, hoeft men zich ook niet te bekeren en met de verkeerde dingen te breken. Waarom zijn we zo bang voor de waarheid? Bang dat de gemeente leegloopt? Wanneer we het echte, zuivere woord van God brengen zullen er mensen wegblijven ja, dat bleven ze bij Jezus ook, maar wat achterblijft zijn de oprechten van hart, waarmee je verder kunt bouwen. Eens gered, altijd gered, ja. Maar ook zijn we op weg en moeten we breken met de verkeerde dingen. Wie niet horen wil, moet voelen. Dat is in het dagelijkse leven zo, maar ook in het geestelijke leven. De vraag is niet of we dat fijn vinden, de vraag is of we er voor openstaan om gecorrigeerd te worden, daar waar nodig. willen we groeien, dan zijn dat de consequenties. Jezus volgen is ook gecorrigeerd willen worden, ook al kan dat soms wel eens minder aangenaam zijn, dan je denkt. Maar wil je het spoor houden dan is dat het gevolg. Maar ik verzeker je: het blijft de moeite waard!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.