Wat er ook gebeurt…..



Ik weet echter: mijn Verlosser leeft, en Hij zal ten laatste over het stof opstaan. En als zij na mijn huid dit doorknaagd hebben, zal ik uit mijn vlees God aanschouwen. Ik zelf zal Hem aanschouwen, en mijn ogen zullen Hem zien, niet een vreemde; mijn nieren bezwijken van verlangen in mijn binnenste. — Job 19:25-27http://dawo.nl/?p=4828

Lezen: Job 19:23-29

Je zult ze maar hebben, vrienden zoals Job die had. Van die eigenwijze mensen, die alles beter weten en zeker waar jij bepaalde dingen aan verdiend hebt.’ Je bent in deze situatie omdat je wel iets heel ergs gedaan moet hebben.’ Wij weten wat er zich in de hemelse gewesten heeft afgespeeld. Dat God de satan toestond om Job te beproeven. En wat er gebeurde was heftig: Al zijn bezittingen, zijn kinderen op 1 dag verwoest en dood. Dat was de satan niet genoeg, hij moet helemaal kapot. Dus tastte hij zijn gezondheid aan. Melaatsheid, een zeer besmettelijke ziekte, die ervoor zorgde dat je uitgestoten werd uit de gemeenschap. Een scherf om zijn zweren te krabben was het enig wat hem overbleef, een plekje op de vuilstort. Maar wat niemand Job kon afnemen was zijn geloof in God. Hij had zijn vragen, zijn waaroms, maar zelfs zijn vrouw kon hem niet verleiden om God te vervloeken. Dan komen zijn ‘vrienden’. Ze zagen Job maar door, wat zou hij toch verkeerd gedaan hebben? Dan wordt Job het zat. Want in plaats van bewogenheid krijgt hij verwijten en oordeel over zich heen. Terwijl we weten uit hoofdstuk 1 dat er niemand zo rechtvaardig was als Job. Alles is hem afgenomen, maar hij blijft rotsvast vertrouwen op God. Misschien waren zijn vrienden wel de zwaarste beproeving die satan op zijn dak stuurde? 

Vrienden zijn mensen die je blindelings kunt vertrouwen, die in dik en dun achter  je staan. Die, zegt Jezus, hun leven voor je over hebben, zoals Hij dat deed aan het kruis. Niet mensen die je veroordelen, na eerst een hele tijd stilzwijgend tegenover je te hebben gezeten. Fijne jongens. Maar nogmaals, Job blijft trouw aan zijn God. Het Goede Doel schreef het al: vriendschap is een illusie

Ik echter weet mijn verlosser leeft! En dat is zo geweldig. Dat je temidden van de misère, het verdriet, de pijn, de verlatenheid, de eenzaamheid, toch weet, juist als je het niet merkt, dit kan uitroepen. In moeilijke situaties krijgt God vaak de schuld. Waarom laat Hij dit toe, waarom doet Hij dit, waarom doet Hij er niets aan? 

In moeilijkheden, hoe zwaar ook, heb je twee opties: Je kunt je van God afkeren of je naar Hem toewenden. Het eerste maakt je bitter en leeg, het tweede doet je Zijn liefde als een warme deken ervaren. Ik weet nog dat ik in een hele moeilijke situatie ook mijn vragen had naar God. Ik las Job, waar God Hem ter verantwoording roept: waar was je toen Ik de hemel en de aarde maakte etc. Ik kon toen niets anders doen dan mij aan Hem overgeven en mijn strijd staken. Ik voelde Zijn liefde, haast lichamelijk. Hij gaf mij de kracht om datgene te dragen wat gedragen moest worden. Hij was erbij.

Wie op hem vertrouwt zal nooit beschaamd uitkomen. Dat is een waarheid, die ik ook heb mogen ervaren. Door alle moeilijkheden heen, door de pijn en het verdriet. Hij was en Hij is er, want we dienen een God die leeft. Wat er ook gebeurt, hoe ver Hij ook lijkt, Hij is bij je, tot aan het einde der tijden…..Permanent, weet je nog?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s