Heerlijk

Leave a comment Standard

Zalig zijn zij die treuren, want zij zullen vertroost worden. Zalig zijn de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven. — Matteus 5:4-5http://dawo.nl/?p=4896

Lezen: Matteus 5:1-12

Ik heb als een eerder aangegeven dat ik niet zo gelukkig ben met het woordje zalig in deze context. Met zalig denken we vaak aan behouden en dat zijn twee verschillende dingen. De dingen die Jezus noemt in de ‘zaligsprekingen’ van de Bergrede hebben niets te maken met je behoud, maar met de uitwerking ervan. Voordat Jezus met de Bergrede begint is Hij bezig met een gigantische genezingscampagne. Mensen komen van heinde en verre naar Hem toe om genezing te ontvangen. Hij ziet dat Hij dat niet alleen kan en kiest zijn discipelen uit. Voordat Hij dat doet spreekt Hij de bergrede uit, iets wat wel door gelovigen en ongelovigen als een zeer wijs wordt gezien. Het gaar hier dus eenvoudigweg over discipelschap. Na de bergrede zoekt Hij de twaalven uit. De eigenschappen van de zaligsprekingen horen dus bij discipelschap. Ik vind de keuze van de Basis Bijbel, die ik altijd voor de plaatsjes gebruik,  mooi: heerlijk. Ik moet denken aan: wat van een man is, is mannelijk, wat van een vrouw is is vrouwelijk en wat van de Heer is, is Heerlijk…

Vandaag zijn er twee aan de beurt. Treuren en zachtmoedig zijn. Heerlijk is het als je treurt, als je verdiet hebt. Verdriet over de zonde in de wereld, over de verlorenen, die Jezus nog niet kennen, over al het onrecht wat mensen wordt aangedaan. Níet over je eigen zonden, die zijn immers vergeven? Nee, over de ellende die mensen elkaar aan doen, buiten, maar ook binnen de kerk. Schandelijk hoe men je soms, met vrome teksten de oren probeert te wassen. Gisteren maakte ik dat ook weer mee, onder een verslag van onze actie in Terneuzen. Van alles werden we beticht, vals evangelie, Kundalini geest en weet ik niet allemaal meer. Ik heb het verwijderd, want ik wil geen discussie, die leidt tot de dood, had ik gisteren al geschreven. Maar het maakt me verdrietig, niet alleen dat men het zegt, maar ook hoe men het zegt…..

En dan zachtmoedigheid. Dat is je recht voorbij laten gaan ten gunste van de lieve vrede. Nee, geen watje, want in onze binnenkamer hebben we het sterkste wapen ooit: ons gebed. Wie bidt is de baas, weet je nog? Iedere situatie gaan we niet te lijf met discussie, actie, provocatie, staking of wat dan ook, maar met gebed. De bom op Hitoshima doodde 92.000 mensen, maar het gebed van Hiziki twee x zoveel. 1 kan er 1000 verslaan, maar twee 10.000, dat is bijbelse rekenkunde en die is sterker dan Bartjens. Eenparig gebed verslaat miljoenen.

Laat sommige dingen maar gewoon over je heen komen, zoals Mozes deed. Hij was de zachtmoedigste man op aarde, zegt de Bijbel, maar leidde wel het volk Israël (niet het joodse volk, dat was er toen nog niet) uit Egypte naar het beloofde land. Petje af. Zachtmoedigheid is een partje van de vrucht van de Geest, zoals je ook in de Geest verbolgen en verdrietig kunt zijn. Voor beiden geldt: de Heilige Geest is de Geest van het discipelschap. Hij zal het ons leren, ook de andere 7 zaligheden, die bij de zaligsprekingen horen, jawel, het zijn er ook negen, net als de partjes van de vrucht en de gaven van de Geest. Dat kan toch geen toeval zijn?

Zonder de Heilige Geest kan je discipelschap vergeten, dan wordt het niet zalig, maar onzalig. Met Hem wordt het heerlijk, omdat het van de Heer is

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.