Liefdeblijk

Leave a comment Standard

Voorwaar, Ik zeg u: Overal waar dit Evangelie gepredikt zal worden in heel de wereld, zal ook tot haar gedachtenis gesproken worden over wat zij gedaan heeft. (Markus 14;9 HSV)

Lezen: Markus 14:1-1-11

Het verhaal nadert het einde, de finale. Ook wij zijn, wat men noemt, de ‘Stille Week’ ingegaan. De Lijdensweek. Vrijdag is het Goede Vrijdag en het komende weekend Pasen.    Markus beschrijft het verhaal van Jezus en Zijn discipelen, die aanliggen bij Simon, die eerder melaats is geweest en dus hoogstwaarschijnlijk door Jezus is genezen. Dan komt er een vrouw binnen. Ongepast, als er een mannenmaaltijd is, dat deed men niet. De discipelen en overige aanwezigen zijn verstoord. Dan breekt zij een kostbare kruik met Nardusolie en begint de voeten van Jezu te zalven Zo’n kruik kostte een jaarsalaris en was dus een heel vermogen. Ook deze vrouw gaf wat ze had!  De aanwezigen spreken er schande van: verkwisting, verspilling. Ze hadden zelf alles opgegeven en komt er iemand die zomaar een jaarsalaris stuk breekt en over Jezus voeten gooit.Het had toch minstens onder de armen verdeeld kunnen worden. Voor Judas is het de druppel die de emmer deed overlopen, hij staat op en maakt een deal om Jezus over te leveren.

Ze grijpen het niet, kunnen het ook nog niet begrijpen want ze hebben de Heilige Geest nog niet. Deze vrouw zalft Jezus  alvast voor Zijn begrafenis. Omdat Hij wordt veroordelend voor een (niet begane) misdaad, mag straks Zijn lichaam niet gezalfd worden. Maar deze vrouw doet het alvast. Het kan maar gebeurd zijn. En iedereen, die het evangelie leest, zal lezen van haar liefdeblijk. Wat hebben wij voor Jezus over? Ons jaarsalaris? Alles, zoals de arme weduwe? Hij vraagt eigenlijk alleen ons hart. En dat we de dingen doen met heel ons hart. Niet om een wit voetje te halen of om te laten zien hoe goed we zijn, maar uit liefde. Deze vrouw zalfde Jezus uit liefde. We weten niet wie zij was, of wat het was wat Jezus voor haar gedaan had. Maar ze hield ontzettend veel van Hem. Haar zalving was een blijk van liefde. Hoe laten wij zien, dat we van Hem houden? Door ’s  Zondags naar de kerk te gaan? Dat kan, niks mis mee, maar als dat het enig is? Aan duikbootchristenen heeft de wereld niets. De wereld wacht op het openbaar worden van de zonen Gods, en dat zijn jij en ik, die wandelen in de zalving van de Heilige Geest en de geur van Christus verspreiden, tot redding en behoud van mensen. Dat is het offer wat Jezus van ons vraagt, is ons leven het waard dat Hij er voor stierf?

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.