Niemand als de HERE


Er is niemand zo heilig als de HEERE,

want er is niemand buiten U,

en er is geen rotssteen als onze God. 1 Sam.2:2

Lezen: 1 Sam2:1-11

Ongewild kinderloos zijn is iets wat je je niet kunt voorstellen. Iets heel graag willen en het niet kunnen pakken. Om je heen raken je vriendinnen of je zussen zwanger zonder slag of stoot, terwijl jij iedere maand weer tegen een teleurstelling aanloopt. Leven tussen hoop en vrees, soms tegen beter weten in. Soms vernederende onderzoeken meemaken in het ziekenhuis, opmerkingen verdragen van collegae en iedereen weet wel hoe je ‘het’ moet doen. Als dan God ingrijpt is dat geweldig, maar als dat niet gebeurt draag je het je leven lang mee, je bent ook nog een ongewild kleinkinderloos. Iedereen is altijd vol van hun (klein)kinderen, maar jij hebt niets…

Ik weet waar ik over spreek. Wij kozen destijds voor adoptie, wat ook een lange weg was, maar de moeite waard, waarna de Here alsnog, via de natuurlijke weg, een kindje schonk, die morgen zijn 28ste verjaardag hoopt te vieren. Ook mijn eerste kleinzoon is geboren na gebed bij Br. Jan Zijlstra

Onze tekst komt uit de lofzang van Hanna, die als voorbeeld gold voor die van Maria. In Hanna’s geval was het nog een graadje erger. Zij was ook de vrouw van Elkana, die er dus twee had. In die tijd kon dat nog. Zij kreeg wel kinderen en stak daar Hanna de ogen mee uit. Ze vernederde haar tot in de afgrond. ‘Zie je wel, de Here zegent mij wel, zeker iets fout gedaan in je leven?’ We kennen dat soort opmerkingen vast wel? De vrienden van Job hebben kennelijk nog steeds nazaten.

Maar toen greep de Here in, nadat Hanna had gebeden in het heiligdom en Eli haar voor dronken had aangezien. Nu is het drie jaar later. Ze doet wat ze heeft beloofd. Ze geeft de eersteling van haar schoot terug aan de Here en schrijft dan deze lofzang. Kan je je het voorstellen? Zo lang op een kindje moeten wachten en het dan afstaan? Natuurlijk kan ze hem nog steeds zien, maar 1 x per jaar is wel bar weinig…. maar dat is wel belangrijk, dat als we Hem beloften doen, dat we die dan ook houden.

Dan komen deze prachtige woorden van haar lippen: Niemand is als onze God, als de HERE, buiten Hem is er geen god en er is niemand waarop je zo kunt bouwen als onze God. Is dat ook onze belijdenis? Hebben we dingen meegemaakt in ons verleden dat we dit ook zo beleden, maar zijn we dat nu al weer vergeten?

Want het is waar, als we wonderen meemaken, dan zijn we euforisch, maar na een poosje is het al weer gewoon, of niet?

Blijf dicht bij de Here, maak Hem groot iedere dag, want er is niets en niemand op aarde, noch in de hemel, die Hem kan evenaren. Hij is nog steeds de God van wonderen. Zoek Zijn Aangezicht, zoals Hanna deed en blijf hopen op de Heer.

Ik heb een extra bewogen hart voor mensen die smachten naar een kindje. Al twee keer heb ik voor mensen mogen bidden, die daarna zwanger raakten. Ook pas nog voor iemand in de familie, waar we voorbede voor deden, die deze week moeder werd. God is nog steeds de God van wonderen. Zou voor Hem iets te wonderlijk zijn?

Een gedachte over “Niemand als de HERE

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s